ฝึกเล่น Flyboard วิธีฝึกควบคุมความสูงอย่างปลอดภัย คือด่านต่อไปที่สำคัญมากหลังจากเราผ่านช่วง “ยืนลอยต่ำ ๆ ให้ตัวนิ่ง ๆ” มาได้แล้ว เพราะเสน่ห์ของ Flyboard จริง ๆ มันอยู่ที่จังหวะลอยสูงขึ้นไปเหนือผิวน้ำ เห็นทะเลกว้าง ๆ ลมปะทะหน้าแบบเต็ม ๆ แต่ถ้าเราคุมความสูงไม่เป็น จากความมันอาจกลายเป็นความเสียวเกินเหตุได้ง่าย ๆ ทริคของบทนี้คือ เราจะค่อย ๆ ไต่ระดับความสูงเป็นขั้น ๆ คล้ายขึ้นบันได ไม่ใช่กดกระโดดจากชั้นหนึ่งไปชั้นสิบในทีเดียว เพื่อให้ร่างกาย สมอง และหัวใจ ค่อย ๆ ปรับตัวไปพร้อมกัน เหมือนเวลาเราค่อย ๆ ขยับเลเวลความมันในโลกออนไลน์ทีละสเต็ปจากเล่นขำ ๆ ไปสู่การลุ้นแบบจริงจังผ่านแพลตฟอร์มที่สมัครทิ้งไว้แล้วอย่าง สมัคร UFABET ก็ไม่ได้กระโดดสุดตั้งแต่ตาแรก แต่ค่อย ๆ เข้าใจระบบไปทีละตอน
ทำไม “การคุมความสูง” ถึงสำคัญกว่าที่คิด
มือใหม่ส่วนมากพอเริ่มยืนลอยได้แล้ว สิ่งแรกที่อยากทำคือ “ขอสูงกว่านี้ได้มั้ย!” ซึ่งเข้าใจได้ แต่อย่าลืมว่า
- ยิ่งสูง แรงกระแทกตอนตกน้ำก็ยิ่งมาก
- ยิ่งสูง ภาพที่เห็นรอบตัวก็ยิ่งกว้าง อาจทำให้คนกลัวความสูงรู้สึกวูบได้
- ยิ่งสูง การขยับเล็ก ๆ ที่เท้า–ลำตัว จะส่งผลกับทิศทางแรงกว่าตอนลอยต่ำ
ถ้าเรายังไม่เข้าใจวิธี “คุมความสูงขึ้น–ลงแบบเนียน ๆ” เราจะมีฟีลแบบ
- บางจังหวะพุ่งขึ้นแรงเกิน
- บางจังหวะดิ่งลงเร็วเกิน
- บางทีพอสูงแล้วตกใจ เกร็งทั้งตัว แล้วก็ล้มแบบไม่จำเป็น
การฝึกควบคุมความสูงอย่างเป็นขั้นตอน จึงช่วยให้เรา
- ค่อย ๆ สร้างความเคยชินกับการมองโลกจากระดับที่สูงขึ้น
- รู้ว่าต้องทำตัวยังไงเวลาขึ้น และต้องผ่อนตัวยังไงเวลาลง
- มั่นใจมากขึ้นเวลาขอให้ครูฝึกเพิ่มระดับแรงดันน้ำ
คอนเซ็ปต์ของวิธีฝึก: “บันไดความสูง” (Height Ladder Drill)
วิธี ฝึกเล่น Flyboard วิธีฝึกควบคุมความสูงอย่างปลอดภัย ที่เราจะใช้ในบทนี้ คือเทคนิคที่เรียกได้ว่า “Height Ladder Drill” หรือดริลล์บันไดความสูง
หลักคิดง่าย ๆ คือ
แทนที่จะเพิ่มความสูงแบบสุ่ม ๆ
เราจะแบ่งความสูงเป็น “ขั้นบันได”
แล้วไต่ขึ้น–ลงทีละขั้นอย่างมีสติ
ตัวอย่างเช่น
- ขั้นที่ 1: ลอยสูงจากน้ำประมาณ 0.5 เมตร
- ขั้นที่ 2: ประมาณ 1 เมตร
- ขั้นที่ 3: ประมาณ 1.5 เมตร
- ขั้นที่ 4: ประมาณ 2 เมตร (หรือเท่าที่ครูฝึกประเมินว่าเหมาะกับเรา)
แต่ละขั้น เราจะฝึกทั้ง
- การขึ้น
- การทรงตัวคงความสูง
- การลงอย่างนุ่ม
ก่อนจะยกระดับไปขั้นต่อไป
เตรียมความพร้อมก่อนเริ่ม Height Ladder Drill
ก่อนจะเริ่มฝึกควบคุมความสูง ให้เช็กตัวเองก่อนว่า “ผ่านพื้นฐานยืนลอยต่ำ ๆ แล้ว”
เช็กลิสต์อย่างเร็ว
- ยืนลอยระดับต่ำได้อย่างน้อย 3–5 วินาที โดยไม่ตื่นตระหนก
- ถ่ายน้ำหนักหน้า–หลังได้บ้าง (เคลื่อนไปข้างหน้า–ถอยหลังช้า ๆ ได้)
- หมุนตัวซ้าย–ขวาเบา ๆ ได้ โดยไม่ล้มทันที
ถ้าทำ 3 อย่างนี้ยังแทบไม่ได้เลย แนะนำกลับไปฝึกทรงตัวพื้นฐานต่ออีกนิดก่อน เพราะการไปเล่นความสูงทั้งที่พื้นฐานยังไม่แน่น จะทำให้สมองเรา “โอเวอร์โหลด” ง่ายมาก
ด้านอุปกรณ์ก็เหมือนเดิม:
- เสื้อชูชีพ
- หมวกกันกระแทก
- ถ้ามีน้ำ–ลมเย็น แนะนำใส่เวทสูทด้วย
พอร่างกายพร้อม ใจพร้อม อุปกรณ์พร้อม ก็เข้าสู่ดริลล์ได้เลย
Step-by-step: ฝึกควบคุมความสูงด้วย Height Ladder Drill
Step 1 – ย้อนทบทวนลอยต่ำ (ระดับพื้นฐาน)
เริ่มจากความสูงระดับที่เราคุ้นเคยที่สุดก่อน คือ ลอยต่ำราว ๆ ครึ่งเมตรหรือน้อยกว่า
สิ่งที่ทำในขั้นนี้
- ยืนลอยนิ่ง ๆ 3–5 วินาที
- หายใจยาว ๆ
- เช็กว่าตัวเองยังใช้สูตรเดิมอยู่ไหม
- เข่าอ่อน
- ตัวตรง
- น้ำหนักกลางเท้า
ถ้าขนาดระดับนี้ยังรู้สึกกลัวหรือตึง ๆ แสดงว่ายังไม่พร้อมจะขยับขึ้นขั้นต่อไป ควรเล่นรอบนี้ให้นิ่งและชินก่อน
Step 2 – ขึ้นสู่ขั้นแรกของบันไดความสูง
บอกครูฝึกก่อนว่า “ขอเพิ่มสูงอีกนิดนะครับ/ค่ะ” แล้วตั้งใจรับฟีลใหม่ให้เต็มที่
สิ่งที่เกิดขึ้น
- ครูฝึกเพิ่มแรงดันน้ำเล็กน้อย
- เราจะรู้สึกว่าตัวกำลังค่อย ๆ ถูกดันสูงขึ้น
- น้ำห่างจากเท้าเรามากขึ้นอีกนิด
เทคนิคสำคัญคือ
- อย่าก้มมองน้ำใต้เท้าตัวเอง ให้มองเส้นขอบฟ้าหรือจุดไกล ๆ แทน
- รักษา “เข่าอ่อน” ตลอดเวลา เพราะเข่าคือโช้คอัพหลักของเรา
- หายใจออกยาว ๆ ตอนรู้สึกว่ากำลังขึ้นสูง เพื่อลดอาการเกร็ง
เป้าหมายของขั้นนี้คือ
- ยืนคงความสูงใหม่ได้ 3–5 วินาที
- ถ้ารู้สึกเริ่มกลัว ให้ส่งสัญญาณมือกับครูฝึกเพื่อขอลดความสูง
Step 3 – ฝึก “จังหวะขึ้น–คง–ลง” ในความสูงขั้นแรก
ไม่ใช่แค่ยืนอยู่ตรงนั้น แต่ต้องรู้จังหวะขึ้น–ลงด้วย
ลองแบ่งรอบฝึกเป็น 3 จังหวะ
- จังหวะขึ้น (Ascend)
- ครูฝึกค่อย ๆ เพิ่มแรงดัน
- เราโฟกัสที่การรักษาท่าร่างเดิม
- หายใจยาว ไม่หอบ ไม่เกร็งคอ
- จังหวะคงระดับ (Hover)
- พยายามนิ่ง
- ถ้ารู้สึกตัวเอนไปด้านหน้า–หลัง ให้ใช้การขยับเท้าเล็ก ๆ ดึงกลับมา
- นับในใจ 1–5 เป็นรอบ ๆ
- จังหวะลง (Descend)
- ครูฝึกลดแรงดัน
- เราค่อย ๆ ปล่อยให้เข่ารับแรงตอนลดระดับ
- ห้ามดีดเข่าตึงตอนจังหวะใกล้แตะน้ำ เพราะจะทำให้เสียบาลานซ์ง่าย
เล่นแบบนี้ซ้ำ ๆ สัก 3–5 รอบกับความสูงขั้นแรก จนรู้สึกว่า “โอเค เริ่มชินแล้ว”
Step 4 – ไต่ไปขั้นที่สองและสามอย่างมีแบบแผน
หลังจากคุ้นกับขั้นแรกแล้ว เราจะทำขั้นที่สอง–สามด้วยแพทเทิร์นเหมือนเดิม
ตัวอย่างโครงฝึกในหนึ่งเซสชัน
- รอบที่ 1–2: ลอยต่ำ (พื้นฐาน)
- รอบที่ 3–4: ความสูงขั้นแรก
- รอบที่ 5–6: ความสูงขั้นที่สอง
- รอบที่ 7: ลองแตะขั้นที่สามสั้น ๆ แบบขึ้น–คง–ลงเร็ว ๆ
เคล็ดลับคือ อย่าข้ามจากขั้นแรกไปขั้นสามในทีเดียว แม้ใจจะอยากลองสูง ๆ แต่ร่างกายและระบบประสาทต้องใช้เวลาเรียนรู้ทีละด่าน
Step 5 – แทรกการเคลื่อนที่เบา ๆ ในแต่ละระดับความสูง
เมื่อเริ่มมั่นใจในความสูงระดับต่าง ๆ แล้ว เราจะเพิ่ม “การเคลื่อนที่” เข้าไปเล็กน้อย
ตัวอย่างเช่น
- ที่ความสูงระดับขั้นแรก
- ลองขยับไปข้างหน้า–ถอยหลังช้า ๆ
- หมุนตัวซ้าย–ขวาเบา ๆ
- ที่ความสูงระดับขั้นที่สอง
- ลองขยับมากขึ้นอีกหน่อย แต่ยังไม่ต้องเร็ว
- โฟกัสที่ความนุ่มของการเปลี่ยนทิศ ไม่ใช่ความหวือหวา
สิ่งนี้จะสอนให้สมองเรารู้ว่า “ต่อให้สูงขึ้น การควบคุมพื้นฐานก็ยังเหมือนเดิม” แค่ต้องละเอียดและใจเย็นมากขึ้น แบบเดียวกับตอนเราเล่นเกมหรือดูสถิติอะไรซับซ้อนขึ้น ก็ยังใช้หลักเดิมแต่จูนสมาธิเพิ่มอีกนิด เหมือนเวลานั่งหน้าจอแล้วค่อย ๆ เปลี่ยนจากแค่ดูเฉย ๆ ไปสู่การลุ้นแบบจริงจังผ่าน ทางเข้า UFABET ล่าสุด นั่นแหละ
เคล็ดลับจิตใจ: จัดการ “ความกลัวสูง” ระหว่างฝึก
สำหรับหลายคน ความกลัวไม่ได้มาจากแรงดันน้ำ แต่มาจาก “ภาพที่เห็นว่าตัวเองอยู่สูงจากผิวน้ำแค่ไหน”
ทริคจัดการความรู้สึกนี้
- มองไกล ไม่มองลง
- พยายามโฟกัสไปที่เส้น horizon หรือเรือ/ตึกไกล ๆ
- สมองจะตีความว่าเรายังอยู่ในระดับที่โอเค
- หายใจเป็นจังหวะ
- ใช้เทคนิคหายใจเข้า 4 จังหวะ หายใจออก 4 จังหวะ
- อย่ากลั้นหายใจตอนรู้สึกกลัว เพราะจะทำให้เกร็งทั้งตัว
- คุยกับตัวเองแบบเพื่อน
- บอกในใจว่า “โอเค ตอนนี้เราแค่กำลังลองขั้นต่อไป ไม่ต้องรีบเท่ใคร”
- กล้าขอครูฝึกให้ลดระดับได้ตลอด
- สัญญาณมือ “ลง” หรือ “พอแล้ว” ไม่ใช่สัญญาณของความล้มเหลว แต่เป็นสัญญาณของคนที่รับผิดชอบตัวเอง
สื่อสารกับครูฝึกให้ชัด = คุมความสูงได้แม่นขึ้น
ในวิธี ฝึกเล่น Flyboard วิธีฝึกควบคุมความสูงอย่างปลอดภัย คนที่ถือคันเร่งคือพระเอกเบื้องหลังเลยก็ว่าได้
ควรตกลงกันก่อนว่าจะใช้สัญญาณมืออะไรบ้าง เช่น
- ชูนิ้วโป้งขึ้น = โอเค / ไปต่อได้
- ชี้นิ้วขึ้น = ขอสูงอีกหน่อย
- ชี้นิ้วลง = ลดความสูงลง
- ทำกากบาทมือ = ขอหยุด/ขอพัก
พอเล่นไปสักพัก จะเริ่มมี “ภาษากายเฉพาะตัว” ระหว่างเรากับครูฝึก เช่น
- แค่เห็นเราเกร็งไหล่ เขารู้เลยว่ากำลังเริ่มกลัว
- แค่เห็นเรายิ้มกว้าง เขารู้ว่ามั่นใจพอจะลองไต่ขั้นต่อไป
การคุมความสูงเลยไม่ใช่แค่เรื่องของเครื่อง แต่เป็นเรื่องของความเข้าใจกันระหว่างคนสองคนด้วย
ตัวอย่างแพลนฝึกควบคุมความสูงใน 1 เซสชัน
ลองดูตัวอย่างนี้เป็นไอเดีย
ช่วงวอร์มอัพ (5–10 นาที)
- ทบทวนลอยต่ำ
- ฝึกทรงตัวนิ่ง ๆ 3–5 วินาที 3–4 รอบ
ช่วงไต่บันไดความสูง (20–30 นาที)
- ขั้นที่ 1: ลอยระดับ ~0.5 เมตร
- ขึ้น–คง–ลง 3 รอบ
- ขั้นที่ 2: ลอยระดับ ~1 เมตร
- ขึ้น–คง–ลง 3 รอบ
- เพิ่มการขยับหน้า–หลังเบา ๆ
- ขั้นที่ 3: ลอยระดับ ~1.5 เมตร (ถ้าพร้อม)
- ขึ้น–คง–ลง 2–3 รอบ
- หมุนตัวซ้าย–ขวาเล็กน้อย
ช่วงคูลดาวน์ (5–10 นาที)
- กลับมาลอยต่ำ ปล่อยตัวสบาย ๆ
- ลอยตัวในน้ำ แกะอุปกรณ์ หายใจลึก ๆ
แน่นอนว่าแผนจริงขึ้นกับครูฝึกและสภาพร่างกายเราในวันนั้น แต่มีแพลนคร่าว ๆ แบบนี้จะช่วยให้ไม่ฝืนเกินไป
ข้อผิดพลาดยอดฮิตเวลาเริ่มฝึกคุมความสูง และวิธีแก้
1. พอสูงขึ้นนิดเดียวก็เหยียดเข่าตึงทันที
- ผลลัพธ์: ตัวแข็ง ล้มแบบหงายหลังหรือหน้าทิ่มน้ำ
- วิธีแก้: เตือนตัวเองเสมอว่า “เข่าอ่อน ๆ” ลองพูดเบา ๆ ติดปากเวลาลอยขึ้น
2. มองลงน้ำตลอดเวลา
- ผลลัพธ์: เวียนหัว รู้สึกว่าน้ำอยู่ไกลตัวมากกว่าความจริง
- วิธีแก้: เลือกจุดไกล ๆ บริเวณขอบฟ้า พยายามจ้องจุดนั้นเป็นหลัก
3. รีเควสให้ครูฝึกเพิ่มความสูงเร็วเกินไป
- ผลลัพธ์: สมองยังไม่ทันชินระดับเก่า ก็ต้องไปลุยระดับใหม่ ทำให้กลัวและเกร็งง่าย
- วิธีแก้: ตั้งเป้าหมายว่าแต่ละระดับต้องยืนได้นิ่ง 3–5 วินาทีอย่างน้อย 3 รอบก่อนค่อยขยับขั้น
4. หายใจสั้นหรือกลั้นหายใจตอนขึ้นสูง
- ผลลัพธ์: ใจเต้นแรง หัวหมุน มือ–เท้าเกร็ง
- วิธีแก้: ฝึกนับจังหวะหายใจเข้า–ออกให้เป็นจังหวะคู่ไปกับการขึ้น–ลง
5. ไม่กล้าส่งสัญญาณขอลงแม้เริ่มกลัวแล้ว
- ผลลัพธ์: พอเกร็งมาก ๆ สุดท้ายก็ล้มแรง และความกลัวฝังใจ
- วิธีแก้: คิดเสียว่าการขอลดระดับคือส่วนหนึ่งของการฝึก ไม่ใช่การถอยหนี
ฝึกคุมความสูงแบบมีสติ = สนุกได้ยาว ไม่หมดแรงใจกลางทาง
สิ่งที่น่าสนใจคือ พอเราหัดคุมความสูงได้ดี การเล่น Flyboard จะเปลี่ยนฟีลไปทันที
- จาก “กลัวทุกครั้งที่ขึ้นสูง” → กลายเป็น “เฮ้ย สูงขึ้นอีกนิดได้ไหม น่าจะไหว”
- จาก “ล้มแล้วไม่กล้าขึ้นต่อ” → กลายเป็น “โอเค พลาดเพราะรีบไป เดี๋ยวลองใหม่”
- จาก “เล่นแป๊บเดียวก็เหนื่อยทั้งกายทั้งใจ” → กลายเป็น “เล่นไปเป็นเซสชัน ๆ ได้แบบไม่หมดใจง่าย ๆ”
ในมุมหนึ่ง มันคล้ายเวลาที่เราค่อย ๆ ขยับจากการดูอะไรเล่น ๆ บนหน้าจอ ไปสู่การจัดเวลาชัด ๆ ว่า “ช่วงนี้เราจะดูไฮไลต์กีฬา ช่วงนี้จะลุ้นกับเพื่อนในห้องแชท ช่วงนี้จะโฟกัสกับแพลตฟอร์มที่เราชอบอย่าง ยูฟ่าเบท” ยิ่งรู้จังหวะของตัวเองดีเท่าไหร่ ความสนุกก็ยิ่งต่อเนื่องและไม่กัดกินร่างกาย–จิตใจเท่านั้น
FAQ – คำถามยอดฮิตเกี่ยวกับการฝึกควบคุมความสูง Flyboard
ต้องฝึกพื้นฐานลอยต่ำกี่ครั้งก่อนมาฝึกคุมความสูงได้?
ไม่มีตัวเลขตายตัว แต่โดยทั่วไปอย่างน้อยควรมี 1–2 เซสชันที่เน้นทรงตัวลอยต่ำ พอเราสามารถยืนลอยนิ่งได้ 3–5 วินาทีติดต่อกันหลายรอบแบบไม่ตื่นตระหนก ก็ถือว่าเริ่มพร้อมไต่ความสูงแล้ว
ถ้ากลัวความสูงมาก ๆ ยังเล่น Flyboard สูง ๆ ได้ไหม?
ได้ ถ้าไต่ระดับความสูงแบบบันไดทีละขั้นแทนที่จะพุ่งขึ้นทีเดียว หลายคนที่บอกว่าตัวเองกลัวความสูงมาก แต่พอเริ่มจากลอยต่ำ ๆ ค่อย ๆ เพิ่มทีละนิด สุดท้ายก็ขึ้นสูงได้ในระดับที่ตัวเองไม่คิดว่าจะกล้า
เวลาตกจากที่สูงกว่าหน่อย จะเจ็บมากกว่าตกจากเตี้ย ๆ เยอะไหม?
แน่นอนว่าแรงกระแทกจะมากขึ้นตามความสูง แต่ถ้าเรายังอยู่ในระดับที่ครูฝึกประเมินแล้วว่าปลอดภัยสำหรับมือใหม่ และเรายัง “เข่าอ่อน” ไม่แข็งทั้งตัว ความเสี่ยงจะลดลงเยอะ สิ่งที่ทำให้เจ็บมักไม่ใช่ความสูงอย่างเดียว แต่เป็น “ท่าตอนตก” มากกว่า
ใช้เวลานานไหมกว่าจะสบายใจกับความสูงระดับ 2–3 เมตร?
แล้วแต่คน บางคนเซสชันเดียวเริ่มโอเค บางคนอาจต้องกลับมาหลายทริป แต่ทุกครั้งที่กลับไป สมองกับร่างกายจะจำฟีลได้เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ เหมือนเพิ่มเลเวลในเกม ยิ่งเล่นแบบมีสติ ยิ่งขึ้นไว
เด็กหรือวัยรุ่นฝึกคุมความสูงได้ไหม?
ได้ แต่ต้องอยู่กับครูฝึกที่มีประสบการณ์และใช้อุปกรณ์เซฟตี้ครบ ความสูงที่อนุญาตอาจถูกจำกัดมากกว่าผู้ใหญ่ และจังหวะการเพิ่มความสูงควรทำช้ากว่าเล็กน้อย
จำเป็นไหมที่ผู้เล่นต้องคุมคันเร่งเองในด่านคุมความสูง?
ไม่จำเป็น โดยเฉพาะในช่วงฝึกแรก ๆ แนะนำให้ครูฝึกคุมคันเร่งทั้งหมด เราโฟกัสที่ท่าทางและการถ่ายน้ำหนักอย่างเดียวก่อน การคุมคันเร่งเองค่อยไปเริ่มตอนที่เราคุ้นเคยกับหลาย ๆ ระดับความสูงแล้ว
ฝึกควบคุมความสูงแล้วจะช่วยเวลาฝึกท่าเท่ ๆ ยังไง?
ช่วยมาก เพราะเกือบทุกท่าที่ดูเท่ในคลิป เช่น การดิ่งลงน้ำ การพุ่งสูงแล้วหมุนตัว ล้วนต้องอาศัยการรู้จังหวะขึ้น–ลงของตัวเอง ถ้าเราคุมความสูงได้ดี ทเหล่านี้จะกลายเป็น “การต่อยอดจากพื้นฐาน” ไม่ใช่การเสี่ยงโชค
ฝึกเล่น Flyboard วิธีฝึกควบคุมความสูงอย่างปลอดภัย คือกุญแจสู่ความมันที่ยังเซฟทุกครั้งที่ลอยตัว
ในท้ายที่สุด ฝึกเล่น Flyboard วิธีฝึกควบคุมความสูงอย่างปลอดภัย ไม่ได้มีไว้เพื่อให้เราลอยสูง ๆ แล้วเอาไปอวดใคร แต่มีไว้เพื่อให้เรารู้สึกว่า
- ทุกครั้งที่ตัวสูงขึ้นจากผิวน้ำ เรารู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไร
- ทุกครั้งที่ต้องลง เราคุมจังหวะลงได้ ไม่ใช่ถูกน้ำ “ดึงตก” เอง
- ทุกครั้งที่อยากลองขั้นต่อไป เราเดินขึ้นบันไดทีละขั้นอย่างมีสติ ไม่ใช่กระโดดแบบเสี่ยงดวง
เมื่อเราเข้าใจวิธีไต่บันไดความสูงแบบนี้ Flyboard จะกลายเป็นกีฬาที่ทั้งตื่นเต้นและอบอุ่นไปพร้อมกัน ตื่นเต้นเพราะได้เห็นโลกจากมุมใหม่ ๆ เหนือผิวน้ำ อบอุ่นเพราะเรารู้ว่าทุกก้าวที่ขึ้นสูงขึ้นมาจากเมื่อวาน เกิดจากการฝึกซ้ำ ๆ ของตัวเราเอง ไม่ใช่แค่เรื่องโชคช่วย
เมื่อถึงครั้งหน้าที่คุณกลับไปยืนบนบอร์ดเหนือทะเลอีกครั้ง ขอให้จำไว้เสมอว่า ทุกเซนติเมตรที่คุณลอยสูงขึ้นคือหลักฐานเล็ก ๆ ว่า คุณกำลังชนะใจตัวเองทีละนิด ด้วยการลงมือ ฝึกเล่น Flyboard วิธีฝึกควบคุมความสูงอย่างปลอดภัย อย่างตั้งใจในทุกเซสชัน 💙🌊